Από τη ίδρυση της ΕΟΑΚ , ο ΑΟΚ υπό την ηγεσία του κου Φωτίου δημιούργησε το τμήμα Μπάσκετ ώστε να υπάρχει αργότερα εθνική ομάδα.Παιδί 13 Μάιων έφευγα από το ίδρυμα για προπονήσεις στο Ρουφ , εκεί έπαιζα πλέι Μπέικερ , όταν εκλέχτηκα το 1992 στην εθνική ομάδα για το ευρωπαϊκό στο Τελ Αβίβ Ισραήλ ήμουν 17 ετών κι ο προπονητής Αλεξίου με έβαλε να παίζω στο 3 ή 4 κάποια φορά στο 5. Καταταγη στη 9η θέση .
Στους παγκόσμιους αγώνες της Βουλγαρίας 1993 (σημερινοί deaflympics ) με νέο προπονητή το κο Βάμβακα Κωνσταντίνο με χρησιμοποιησε περισσότερο στο 3.
Περάσαν πολλά χρονιά από κει ωρίμασα το παιχνίδι μου κι έμαθα την σημασία της καλής πάσας , με προπονητή το μεγάλο Παναγοπουλο Παναγιώτη στο ευρωπαϊκό της πατρας το 2000 κατάκτησα την ευρωπη , ο προπονητής με χρησιμοποιουσε ως 6ος παίχτης. Ανακάλυψα την ταυτότητα μου στο παιχνίδι. Παίζω σε όλες τις θέσεις μιας πεντάδας. Το όπλο μου εκείνη την εποχή ήταν το διάβασμα της κατάστασης κι οργάνωνα αναλόγως την επίθεση , μαρκάρω τον καλύτερο παίχτη του αντιπάλου.
Μπαλατερ σε μια ομάδα, η απουσία μου στους πρώτους deaflympics στη Ρώμη το 2001 από τους αγώνες στοίχισε την ομάδα(διετέλεσα βοηθός προπονητής εκείνη την εποχή κι λόγω την ασχολίας μου στη σχολή οντάς φοιτητής).
Σήμερα πια 38 Μαΐων έπαιζα όλες τις θέσεις που απαιτούσε ΕΟΑΚ , ήμουν Αντιπρόεδρος για ένα χρόνο , μετά ήμουν Ταμίας Β΄για ένα χρόνο , ήμουν Γενικός Γραμματέας για ένα χρόνο.
Διετέλεσα υπεύθυνος εθνική γυναικών στο ευρωπαϊκό Σλοβενίας το 2004 , υπεύθυνος στίβου στο ευρωπαϊκό Πειραιά το 1999 , υπεύθυνος ποδοσφαίρου το 2010-2012.
Κατανόησα την σημασία του παιχνιδιού. Πλέον ώριμος διεκδικώ κάτι περισσότερο από αυτά που πέρασα.
Ευχαριστώ τους 41 (17) για την εμπιστοσύνη τους κι πορεύομαι .
Το ποτήρι του ξυλοκόπου..
Σχόλια